Słownik pszczelarski – Pasieka Miodon

Mały słownik pojęć pszczelarskich

Pszczoły i pszczelarze mają własny język którym się porozumiewają.

Pszczoły komunikują się ze sobą na różne sposoby, jednym z takich sposobów jest wykonanie precyzyjnych tańców (wywijanego i okrężnego), które informują o lokalizacji pożywienia, a także używając feromonów do sygnalizacji zagrożeń czy stanów roju. Komunikacja odbywa się również przez wibracje ciała, dźwięki oraz sygnały dotykowe czułków, co pozwala na ścisłą współpracę w ulu. Matki pszczele natomiast „kwaczą” a pszczelarze?

Pszczelarze mają swój specyficzny slang

Lokalizacje pasieki i miejsca

–wyznaczone miejsce w ogrodzie, parku lesie, uprawie rolniczej zabezpieczone przed dostępem zwierząt i niepowołanych ludzi będące pod opieką pszczelarza.

-miejsce na którym ustawiono ule pod gołym niebem.

–pomieszczenie w którym przechowuje się ule z rodzinami przed złymi warunkami atmosferycznymi w okresie jesienno – zimowym

– rejon w promieniu od dwóch do pięciu kilometrów od pasieki

– wyznaczone miejsce izolowane od pasiek w promieniu minimum 10 km gdzie hodowane są trutnie w celu unasienienia młodych matek pszczelich.

– miejsce gdzie zlatują się trutnie oczekując na młode królowe matki w które przylatują w celu zapłodnienia.

Pszczele społeczeństwo

– kompletna społeczność pszczół składająca się z królowej, robotnic, trutni zamieszkująca w barci ,ulu

-rodzina powstała w wyniku naturalnego podziału Stara matka wraz z pełnym składem pokoleniowym pszczół zdolnych do odbudowy nowego gniazda opuszcza rodzinę i udaje się w nowe miejsce

– ul w którym przebywa rodzina pszczela

– rój ze starą królową średniej wielkości liczący od 1-2 kg pszczół, który opuszcza ul podczas wyrojenia.

– rój z młodą nie unasieniona matką z reguły największy od 2-3 kg pszczół

-rój z młodą matką zdecydowanie słabszy

– ul w którym osadzono zabrane od silnych rodzin ramki l z czerwiem i młodymi pszczołami

– specjalnie przygotowana rodzina do wychowu matek pszczelich

– mała rodzinka do opieki nad nową młodą matką do czasu unasienienia.

Zachowanie Pszczół

– orientacyjny -pierwszy lot pszczół, mający na celu zaznajomienie się z położeniem ula, oczyszczający – lot w celu oddania kału po zimowli oraz młode pszczoły w dziesiątym dniu po wygryzieniu.

-wydalanie przez pszczoły kału w ulu.

– pierwszy wylot pszczół robotnic z ula.

– część pszczół wracających ląduje w najbliższych ulach wzmacniając rodzinę. Są to zazwyczaj ule skrajne z kierunku nalotu.

– agresywnie nastawione pszczoły w sytuacji głodu wkradają się do słabszych rodzin rabując je z zapasów doprowadzając rodzinę do zagłady.

– lot królowej matki w celu zapłodnienia przez trutnie.

– obficie nektarująca uprawa, sad powodująca masowe loty pszczół.

– duży areał plantacji roślin nektarodajnych lub dających rosę miodową.

– dzieworództwo rozwój osobników z niezapłodnionych komórek jajowych.

– zwarte otoczenie matki przez wrogo nastawione do niej robotnice bardzo często kończące się śmiercią matki.

Rodzina pszczela i jej członkowie

– jedyna pszczoła od której zależy rozwój ,egzystencja i przetrwanie rodziny pszczelej.

– złożone przez królową daje początek życia i rozwoju osobniczego .Z jaja zapłodnionego wygryzie się pszczoła robotnica i przyszła królowa, z niezapłodnionego truteń.

– kilkudniowa larwa zajmująca dno komórki ma postać prostego walca.

– starsza larwa rosnąc nie mieści się na dnie i ma postać skręconego walca.

– larwa wypełniająca komórkę w pionie do przejścia imago.

– wszystkie stadia rozwoju aż do wygryzienia młodej pszczoły królowej i trutnia.

– młoda pszczoła po wygryzieniu.

– pszczoła wypełniająca wszelkie zadania związane z rozwojem i egzystencją w rodzinie pszczelej.

– osobnik męski pszczoły miodnej.

Funkcje i obowiązki Pszczół

– młoda pszczoła licząca sobie od 1-3 dni po wygryzieniu się z komórki w plastrze.

– pszczoła dbająca o czystość w ulu usuwając wszelkie zanieczyszczenia włącznie z martwymi pszczołami i larwami.

–pszczoła opiekująca się starszymi larwami.

– pszczoła karmiąca i opiekująca się młodymi larwami.

– pszczoła wypacająca łuseczki woskowe i budująca plastry.

– pszczoła produkująca mleczko dla królowej i młodych pszczół.

– pszczoła broniąca dostępu do ula obcym.

– pszczoła zaopatrująca rodzinę w wodę.

– pszczoła przetwarzająca nektar, pylek, propolis.

– Ostatni etap życia pszczoły w polu zajmując się zbieraniem pyłku, nektaru, propolisu i wody.

Zabudowa ula i rodzaj komórek pszczelich.

– zbiór komórek pszczelich trutowych i matecznikowych zawierających miód, pierzgę i czerw..

– początek zabudowy plastra w kształcie trójkąta przyczepionego do górnej listwy ramki, beleczki odstępnikowej, powałki ,daszka.

– nadbudowa komórek trutowych między korpusami..

– o wymiarach 4,9 – 5.4 i głębokości 21-24 mm dla pszczoły robotnicy..

– o wymiarach 6,2-6,4 i głębokości 25-29mm dla osobnika męskiego trutnia.

– komórka w której rozwija się przyszła królowa matka.

– ułożenie plastrów prostopadle do otworu wlotowego.

– ułożenie plastrów równolegle do otworu wlotowego.

– budowa plastrów po łuku w zależności od rodzaju komory i wpływu warunków meteorologicznych na rodzinę.

Elementy ula.

– ruchome dno ula z siatką i wkładką.

– dno ula nierozbieralne.

–to główna, prostokątna skrzynia ula, w której żyją pszczoły i w której znajdują się ramki z plastrami (węzą lub odbudowanym woskiem).

– część ula lub korpus w którym przebywa królowa i pszczoły w różnych stadiach rozwoju.

-część ula w której gromadzone są zapasy miodu.

– listwa wypełniająca miejsce między korpusem a dnem dennicy z otworem wylotowym

– pomost z którego startują i lądują pszczoły.

– płyta wykonana ze sklejki ograniczająca wielkość gniazda w ulu.

– opaska zamykająca korpus z otworami służącymi do wentylacji i podkarmiania rodzin w okresie bezpożytkowym.

– listewka 10×12 mm służąca do zamknięcia przestrzeni między ramkami..

– obudowa z listew drewnianych mieszczących plaster pszczeli..

– pojemnik do podkarmiania pokarmem płynnym występują podkarmiaczki ramkowe i powałkowe.

– zamyka dostęp do ula chroni przed opadami i ptactwem.